۱۳۹۱ فروردین ۱۷, پنجشنبه

مهاجرین افغان بهانه برای فساد حکومت

دیریست که افغانستان در آتش جنگ ها میسوزد و یکجا با خود خواست ها ٬ آرزو ها و نیازمندی های شهروندانش نیز در این آتش میسوزند. پرسش این است٬ در کشوری که اسمش و تصویرش با تصویر مرگ٬ کشتار٬ شکنجه٬ مهاجرت٬ فقر٬ نا امنی٬ فساد اداری و تروریزم گره خورده است میتوان حرف از بازگشت و یا هم باز گرداندن مهاجرین به میان آورد؟  من فکر میکنم که باز هم بازی سیاسی و فساد اداری انگیزه اصلی این نیرنگ های حکومت ماست.
مهاجرت مردم افغانستان به کشور های همسایه یا جغرافیای دورتر از آن به علت های مشخص صورت پذیرفته و نیاز است تا وجدان های بیدار آن  را بر رسی نمایند. عوامل عمده این مهاجرت ها را جنگ٬ خشونت٬ افراط گرایی٬ مشکلات قومی٫ زبانی ٬ فقر٬ فساد اداری و ناتوانی حکومت در برآورده ساختن خواست های مردم میسازد. با وجود سرازیر شدن ملیارد ها دلار به افغانستان٬ هنوز این کشور و شهروندانش از فساد اداری٬ نبود حکومت داری خوب و امنیت٬ افراط گرایی٬ بیکاری و حاکمیت جنگ سالاران و تفنگ داران غیر مسول رنج میبرند و مهاجر میشوند. برای مهاجرین افغان که درکشور های مثل ایران و پاکستان زندگی میکنند٬ چی دلیل میتواند سبب شود تا این همه رنج و بدبختی را در کشور های که به هیچ صورت به اصول دموکراتیک و حقوق مهاجر پا بند نیستند متحمل شوند. مسولیت این همه بد بختی ها بدوش حکومت مفسد افغانستان و گروه های وحشی جنگ طلب میباشد که برای مردم جز پیام بدبختی چیزی دیگری را نداده اند.
بازگشت گویا داوطلبانه مهاجرین افغان به عنوان یک وسیله سیاسی و راه درامد مالی برای حاکمیت آقای کرزی٬ مارشال ٬ خلیلی و حلقات مشخص پول بگیر بین المللی زمانی مطرح میشود که هنوز کشور ما بیشترین ارقام سالانه مهاجرت را به دلایل افزایش روز افزون بحران٬ تشکیل میدهد و جامعه جهانی با تغیر واضیح در اهدافشان که گویا دموکراسی و آزادی بیان بخش مهم آن بود٬ دیگر حرف از دموکراسی در افغانستان به میان نمیاورند و تنها ثبات را هدف اصلی خود قلم میزنند. ثبات بدون دموکراسی در کشور مثل افغانستان جز معنی دیکتاتوری مطلق و فساد اداری مفهوم دیگری برای مردم نخواهد داشت. خروج نیروهای خارجی در اواسط سال ۲۰۱۳ میلادی٬ قدرت روز افزون گروه های شورشی٬ فساد اداری گسترده٬ بی اعتمادی میان پارلمان٬ ارگ ریاست جمهوری و مردم افغانستان٬ بیکاری٬ شعله ور شدن احساسات قومی و زبانی٬ مداخلات کشور های همسایه خصوصا حمایت پاکستان از گروه های تروریستی و قدرت جنگ سالاران محلی نیز دلایل مهاجرت مردم افغانستان بشمار میایند.این بهانه ها در طول ده سال تمام توسط جامعه بین المللی و حکومت آلوده به فساد آقای کرزی آدرس قرار داده شده که بجز بلند رفتن گراف به نفع چالش ها ما شاهد دست آورد مثبت در این زمینه نبوده ایم.
ضعف شخصیتی و اداری حکومت افغانستان سبب شده تا وضعیت مهاجرین افغان بدتر شود. معاهدات که حکومت کرزی با بعضی کشور های اروپایی و استرالیا بسته و نیز درخواست حکومت کرزی از کشور های اروپایی٬ مهاجرین افغان را در وضعیت دشوار و نابسامانی نسبت به مهاجرین دیگر کشور ها قرار داده و دلیل آنهم موضع گیری و خواست حکومت موجود خوانده میشود. با تاسف موضوع مهاجرین افغانستان امروز به یک دلیل یا بهانه جدید فساد حکومت افغانستان تبدیل شده و میخواهند تا از آدرس مردم افغانستان  دست گدایی به جهان دراز نمایند و امکانات احتمالی در این راه را کنار دیگر پول های به سرقت رفته قرار دهند. صد ها هزار مهاجر افغان در ایران و پاکستان بدلیل نبود امنیت و زمینه اشتغال در کشورشان٬ ظلم و ستم نیرو های امنتی و برخورد توهین آمیز شهروندان این دو کشور همسایه را تحمل میکنند که یگانه راه حل آن اصلاحات جدی در اداره و نظام افغانستان است نه درخواست پول بیشتر برای فساد بیشتر.  
در شرایط موجود بازگشت مهاجرین از پاکستان٬ ایران و سایر کشور ها یک بحران بشری خواهد بود. چون حکومت آلوده به فساد افغانستان نتوانسته و نمیتواند که امنیت جانی٬ معنوی٬ تحصیلی٬ شغلی و اجتماعی شهروندانش را تامین کند. بیکاری و فقر بیداد میکند٬ روند ترور و اختطاف شهروندان بشمول مقامات و شخصیت های سرشناس ادامه دارد٬ پول های کمک شده به تاراج میرود٬ دموکراسی و آزادی بیان توسط طالبان و حلقات اطراف شخص ریس جمهور و شورای علما بیشتر از پیش تهدید میشود و تلفات غیر نظامیان رو به افزایش است و  بلاخره گذارش های سازمان های بین المللی از بدتر شدن وضعیت غیر نظامیان٬ زنان٬ اطفال و امنیت در این کشور خبر میدهند. آیا جناب کرزی و مارشال با درخواست پول بیشتر در رابطه به مهاجرین میخواهند واقعا چی کار را انجام دهند؟ آیا با این پول علیه فساد اداری که بدستان خودشان تقویت میشود مبارزه میکنند؟ آیا با این پول میخواهند حلقه ناپاک اطراف ریس جمهور را بر طرف کنند؟ یا هم علیه گروه های دهشت افگن و تروریست مبارزه کنند؟ زیربنا های اقتصادی را تقویت کنند؟. من مطمین هستم که حکومت ناتوان و الوده به فساد آقای کرزی هرگز تصمیم برای چنین برنامه های نداشته و نخواهد داشت. پس معلوم میشود که مثل همیشه مردم و این بار معصومترین و بیچاره ترین بخش مردم افغانستان یعنی مهاجرین قرار است قربانیان سیاست های ضعیف و الوده به فساد حکومت شوند. بی برنامگی و تاکتیک های پول به دست بیاور مقامات حکومت کرزی باعث شده تا بیشترین بار و رنج معاهدات٬ صحبت های نا خردانه و تصامیم غیر منطقی آنها را مردم یا مهاجرین افغانستان بدوش بکشند. چنانچه سیاست های خشن و غیر انسانی دولت ایران و پاکستان علیه مهاجرین افغانستان ریشه در ناتوانی و بی احساسی این مقامات دارد.خروج اجباری مهاجرین افغانستان از استرالیا یا بعضی کشور های اروپایی نیز به اساس خواست های مطرح شده شخص ریس جمهور یا هم مقامات مربوط به آن صورت میگیرد که زنگ صدا و فریا نهاد های مدافع حقوق بشر را به صدا در آورده و هیچ انسانی نمیتواند بپذیرد که حکومت به این حد نا خرد شده میتواند. 
با در نظر داشت شرایط موجود و موارد ذکر شده از همه فعالین حقوق بشر و حقوق مهاجرین٬ پارلمان افغانستان٬ احزاب سیاسی٬ نهاد های اجتماعی و جامعه مدنی تقاضا مینمایم تا تلاش های خود را در جهت دفاع از حقوق مهاجرین افغانستان در بیرون از کشورشان بخرج داده جلو امضا معاهدات٬ قرارداد ها یا هم دایر نمودن کنفرانس های که زمینه های بیشتر فساد اداری و تحت فشار قرار دادن مهاجرین را به بهانه های مختلف فراهم میسازد را بگیرند. یگانه راه بازگشت مهاجرین به افغانستان مبارزه علیه فساد اداری٬ بی عدالتی٬ ناامنی و گروه های دهشت افگن است نه فشار بیشتر مهاجرین یا هم تاراج و چپاول تکس شهروندان کشور های دیگر به این بهانه. نشست سویس در دو ماه آینده یکی از این نشست هایست که باید بدلیل فساد گسترده در دستگاه حکومت آن را تحریم کرد و نباید پذیرفت که دنیا تکس شهروندان خودش را در جیب اشخاص و گروه های آلوده به فساد از آدرس و نام مردم افغانستان بریزد.
سید قباد زارع 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر